Wim 
Het kind dat ik nooit ben geweest Phénix V — Albumtrack 01Album: Ce qu’il reste de moiOfficiële release: 21 oktober 2026 Hoe kun je iets missen waarvan je niet eens weet dat het bestaat? Als ik terugdenk aan mijn jeugd, zie ik vooral een gelukkig kind. Een jongen die zijn eigen wereld ontdekte, graag zelfstandig … Lees verder
Phénix V — Eerste albumOfficiële release: 21 oktober 2026 Wat er van mij overblijft Sommige verhalen vertel je met woorden. Andere kun je misschien beter voelen. Ce qu’il reste de moi — Wat er van mij overblijft — is mijn eerste album als Phénix V. Twaalf Franstalige nummers die samen één verhaal vormen. Een verhaal … Lees verder
Phénix V — SingleRelease: 9 oktober 2026 Mon cœur reste ouvert is de eerste officiële single van Phénix V. Een nummer over liefhebben zonder jezelf te verliezen. Over loslaten zonder daarom je hart te moeten sluiten. En over het verschil tussen blijven openstaan voor liefde en blijven wachten op iets wat voorbij is. Lange tijd … Lees verder
Over jezelf blijven uitleggen, tot je beseft dat ook daarin een vorm van jezelf verliezen kan zitten. In het vorige hoofdstuk schreef ik over een deur. De deur mocht openblijven. Maar ik hoefde er niet meer voor te wachten. Ik dacht toen dat ik daarmee een belangrijke stap had gezet. Dat ik iemand nog graag … Lees verder
Soms weet je pas of iets werkelijk voorbij is wanneer je het nog één keer de kans hebt gegeven om iets anders te worden. Niet omdat je vergeten bent wat er gebeurd is. Niet omdat alle pijn plots verdwenen is. En ook niet omdat je naïef wilt geloven dat alles vanzelf weer goedkomt. Maar gewoon … Lees verder
Gisteren hoorde ik een liedje. Je déteste ma vie – Pierre Lapointe Alleen al die titel… Ik haat mijn leven. En ik moet eerlijk zijn. Dat is hoe het de laatste tijd voelt. Niet elke seconde. Niet dramatisch bedoeld. Maar gewoon… de realiteit van waar ik doorheen ga. Overleven. Meer is het niet. En dan … Lees verder
Over hoop, zelftwijfel en het moment waarop de realiteit opnieuw zichtbaar wordt. Soms gebeurt het niet in één groot moment. Geen explosie.Geen duidelijke breuk. Soms gebeurt het langzaam.Bijna onmerkbaar. Je begint opnieuw te praten.Je probeert opnieuw te begrijpen.En ergens hoop je dat wat ooit gebroken leek misschien toch nog kan herstellen. Eind vorig jaar zat … Lees verder
Vandaag kwam alles even samen.Niet gepland, niet verwacht — maar alles wat ik de voorbije maanden probeerde te verdragen, stond plots recht voor me.Ik was moe. Nog herstellende.Maar ik wilde even buiten komen, dus ging ik mee naar de markt. En daar stond ze.Mijn ex-vrouw.Omringd door haar vrienden.Lachend. Werkend. Het leek alsof alles wat ooit … Lees verder
In augustus 2025 zat ik nog in mijn busje. Ergens alleen in het zuiden van Frankrijk. Niet op vakantie. Maar op de vlucht. Voor de chaos. Voor de pijn. Voor het gevoel volledig leeggezogen te zijn door een situatie waarin ik geen enkele grip meer had. De bedoeling was: afstand nemen. Van haar. Van de … Lees verder
Soms komt het loslaten niet in één keer, maar in lagen. Deze zomer bracht me door drie duidelijke fases: het alleen leren zijn, het definitief loslaten van mijn ex-partner, en de pijnlijke maar bevrijdende confrontatie met mijn spiegel. Wat begon als een periode van overleven, werd een onverwachte reis naar vrijheid. Ik wist dat deze … Lees verder